• en
  • de

 Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

 

Dokument planistyczny określający politykę przestrzenną → gminy. Studium ma koordynować ustaleń → miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W studium uwzględniać  się uwarunkowania wynikające w szczególności z: dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu, występowania obiektów i terenów chronionych, stanu funkcjonowania środowiska przyrodniczego i kulturowego, prawa własności gruntów, jakości życia mieszkańców, zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych. W studium określa się, w szczególności: walory i zagrożenia środowiskowe, formy ochronne, obszary zabudowane, wyłączone z zabudowy i przewidziane do zabudowy z rozróżnieniem ich cech funkcjonalnych, stan i kierunki rozwoju infrastruktury usługowej i technicznej, obszary, dla których mają być sporządzane → miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz obszary przewidywane do realizacji zadań i → programów ponadlokalnych. Studium nie jest aktem → prawa miejscowego i nie stanowi podstawy wydawania decyzji o → warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.